Baanbrekers bezoeken F1 event Ingezonden door: Eppo Cleiren
In het weekend van 9 tot en met 11
september hebben drie leden van
M.A.C. de Baanbrekers het jaarlijkse
F1 Event bezocht. Dit jaar had men
gekozen voor het circuit van L.M.C.C.
in Luxemburg.
Patrick Reints was op donderdag al naar Luxemburg gereden. Dieter Dewaele en Eppo Cleiren volgde op vrijdag.
Op vrijdag was er gelegenheid om het circuit te verkennen. Voor degene die het circuit niet kennen, het is een circuit die zijn gelijke niet kent. Snelle bochten, uitdagende chicanes en hier en daar aanzienlijke hoogteverschillen. Sommige van de aanwezigen vonden het net een achtbaan, anderen zagen gelijkenis met het 1:1 circuit in de Belgische Ardennen…
We kregen het advies om het circuit vooral rustig te verkennen. Met dat advies in het achterhoofd voorzichtig de eerste ronden gereden, en ja, het is inderdaad een pittig circuit. Je hebt even de tijd nodig om de ideale lijn te vinden en je rempunten voor de bochten te bepalen.Na wat veranderd te hebben in de afstelling ging het gelukkig al beter, al verloor ik ten opzichte van de anderen toch wel wat tijd.
Ook Dieter en Patrick zijn tijdens de vrijdag op zoek gegaan naar een andere afstelling , om snel rond te kunnen komen. Om 20.00h werd het circuit gesloten en zijn we richting het hotel gereden.
Op zaterdag waren we rond 9 uur weer op het circuit. We werden in 2 groepen verdeeld, een groep Kiwi en een groep Aardbei. Dit had alles te maken met het motto van 2011, namelijk Tutti Frutti.
Beide groepen zouden in de ochtend 2 trainingen van 25 minuten rijden en in de middag zou er een kleine wedstrijd van 20 minuten volgen, daarna zou de baan open zijn tot 8 uur om vrij te trainen. Tussen de 2 trainingen in de ochtend verzorgde Clark Wohlert, de Duitse kampioen F1 2011, een uitleg over het circuit.
Zowel Patrick als ik waren in de groep Kiwi ingedeeld, Dieter was bij de (snellere) groep Aardbei ingedeeld.Patrick ging tijdens de eerste trainingen lekker rond, ik had wat meer moeite om mijn draai te vinden. Dieter kon ook goed mee komen in zijn heat.De uitleg over het circuit, tussen de trainingen door, was erg leuk en bovendien leerzaam. Clark vertelde dat het een circuit met 2 gezichten is, op het ene deel kun je snel zijn en veel pushen. Op het andere deel moet je rustig zijn en soms even je verlies nemen. Na de uitleg het circuit konden we weer het circuit op en proberen hetgeen Clark had verteld in de praktijk te brengen, en dat viel niet altijd mee.
De wedstrijd in op de zaterdagmiddag zou de startvolgorde bepalen voor de wedstrijd van zondag, en bij de groep Kiwi wist Patrick deze te winnen. Ik wist zelf de 6e plaats te behalen.
Dieter reed in de groep met snellere deelnemers en weet ook naar een 6e plaats te rijden, ondanks problemen met zijn achterremmen.De zaterdag werd afgesloten met een gezamenlijk diner op het circuit, degene die zin hadden konden daarna nog een biertje blijven drinken. Het bleef lang onrustig naast het circuit...
Helaas wordt er voor de zondag regen verwacht en de organisatie besluit om het programma daarom aan te passen. De trainingen van de zondagmorgen worden geschrapt en daarvoor
zet men 2 finales van 45 minuten in de plaats.Dit betekend dus ook dat er getankt moet gaan worden tijdens de finales. Doordat Patrick en ik in de zelfde heat rijden heeft Dieter de zware taak om 2 auto’s halverwege de wedstrijd in verschillende rondes van brandstof te voorzien.
Patrick kan zijn pole position helaas niet verzilveren en maakt enkele kleine foutjes die hem een paar plaatsen doen verliezen. Bij mij gaat het nog slechter, na een voorzichtige start met alle 11 auto’s kom ik in de eerste bocht in aanvaring met een andere deelnemer. De auto’s haken in elkaar en belanden allebei in het gras. Er zit dus niks anders op dan van achteraf te beginnen.
Na het tanken gaat de race gewoon verder. Voor Patrick eindigt zijn race nadat hij van het circuit gegaan is en er een kogelgewricht van de achterwielophanging kapot gaat. Ook ik moet nog even de pits opzoeken omdat er een schroef van de voorwielophanging losgelopen is waardoor de auto aan een zijde op de grond ligt.Dan valt na 45 minuten de vlag en ik heb geen idee waar ik geëindigd ben, voor mijn gevoel 4e of 5e, gevolg van de onvoorziene pitstop. Mijn verbazing is groot als ik hoor dat ik 3e ben geworden. Er gaat dus een beker mee naar huis!
Dan is het tijd voor de groep Aardbei om hun finale te rijden, Dieter mag hierin als 6e starten. Na een rustige start zoek iedereen zijn plek om vanaf daar de strijd met elkaar aan te gaan. Clark gaat aan kop en weet een mooi gat te slaan naar de nummers twee en drie. In het middenveld word om iedere positie gestreden en ook Dieter komt langzaam maar zeker naar voren. Na 25 minuten is het tijd voor de pitstop, deze verloopt erg goed en met een volle tank kan Dieter het circuit weer op.
Intussen wordt de lucht rondom het circuit steeds donkerder en dat er regen gaat vallen is een feit, de vraag is alleen wanneer. Ik loop alvast richting de paddock om een set regenbanden te halen zodat ze alvast klaar liggen.
En jawel, langzaam begint het te regenen, en we roepen Dieter binnen voor een bandenwissel. Zo snel we kunnen wisselen Patrick en ik de banden en niet veel later kan Dieter wederom de, inmiddels het natte circuit op. De hemelsluizen gaan dan pas echt open en binnen no time is het circuit drijfnat en ontstaan er zelfs hier en daar diepe plassen. Doordat een aantal rijders het voor gezien houden stijgt Dieter naar de eerste plek en gaat er dus wederom een Baanbreker met een beker aan de haal.
Wij, Patrick, Dieter en ikzelf kijken terug op een geslaagd F1 event. Gezellige sfeer, behulpzame mensen en een mooi circuit. Helaas was het weer ons op de laatste dag wat minder gezind, maar dat kon de pret toen al niet meer drukken. We willen nogmaals de organisatoren , de vrijwilligers van de club in Luxemburg en de aanwezige rijders bedanken voor dit event.
Het is ons dermate goed bevallen dat we nu al uitkijken naar het F1 event van 2012.
Eppo Cleiren
Sectiehoofd Largescale F1
